สัปดาห์แรกผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยาสุปรับตัวได้ดี มันเริ่มมีที่โปรดในห้องนอนของเรา ชอบที่จะเอกเขนกนอนบนที่นอนของเราเวลากลางวัน
หลายครั้งมันจะนอนบนพรมหน้าห้องน้ำขณะที่มีคนกำลังอาบน้ำ และแง้มประตูเข้าไปสำรวจทันทีที่พวกเราปิดก็อกน้ำ
พอเวลาที่ทุกคนเข้านอนมันก็จะกระโดดขึ้นไปนอนบนเก้าอี้ประจำของมันรอให้เราดับไฟเข้านอน แล้วเช้าตรู่มันจะเข้ามาทักทายขณะที่เรากำลังแปรงฟัน พร้อมกับล้มตัวลงนอนข้างเท้าเพื่อให้เราลูบตัวมัน เวลาที่เราเปิดประตูเข้ามาในบ้านก็จะเห็นมันนอนอยู่หลังรั้วกั้น หรือเยี่ยมหน้าออกมาทักทายไม่ว่ามันจะนอนอยู่ตรงไหนของบ้าน
นอกจากพฤติกรรมการนอนแล้ว ยาสุยังโปรดปรานเกมตะปบของเล่นที่นำมาล่อ และไม่ว่าสิ่งใดที่ห้อยอยู่ มันจะต้องเอื้อมตะปบดึงลงมาทำให้เสียหายจนได้ แต่โชคดีที่ยังไม่มีเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใดแตกเสียหาย นอกจากลูกบอลไหมพรมหนึ่งลูกที่ถูกมันเอื้อมกระชากลงจากผนังและเขี่ยจนบอลบิดเบี้ยวเสียทรง (ก็แมวกับไหมพรมเนี่ยดันเป็นของคู่กันนี่นา เห็นไหมพรมทีไรเจ้าเหมียวไม่เคยอดใจได้ซักที)
แต่...มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้คุณสามีร้องกรี๊ด เมื่อเช้าวันหนึ่งตื่นขึ้นมาพบว่า พริกต้นสุดท้ายที่ทะนุถนอมเลี้ยงดูมาอย่างดี เพราะปลูกเองตั้งแต่หน้าร้อนปีที่แล้ว เมื่อสังเกตดูใกล้ๆพบว่า เกือบทุกใบของต้นพริกถูกกัดจนแหว่งบ้าง หรือบางใบมีก็มีรูพรุนจนน่าหวั่นใจ
สงสัยว่าน่าจะเป็นฝีมือของสมาชิกใหม่ที่เพิ่งย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่ในเมื่อไม่มีหลักฐาน เราก็ยังไม่ปักใจเชื่อ และก็ไม่ได้ลงโทษจนกว่าจะเห็นกับตา ส่วนมาตรการณ์รักษาความปลอดภัยของน้องต้นพริก ก็คือใช้กระดาษห่อรอบกระถางให้มีความสูงกว่ายอดพริก เพื่อกันแมวเหมียวยาสุแทะเล็ม รวมทั้งจับตาดูเจ้าวายร้ายไม่ให้เข้าใกล้น้องพริก ยาสุก็ฉลาดที่ไม่ทำพิรุธให้เห็น มันเพียงเดินเฉียดกระถางไป-มา แล้วก็ทำท่าดอมดมกระถางดอกไม้ข้างๆ ยามที่มันเดินเข้าไปใกล้ต้นพริกพวกเราก็โบกมือและส่งเสียงห้าม มันก็เลิกราแต่โดยดี จนกระทั่งหลายวันต่อมามันคงจะทนไม่ไหว จึงใช้จมูกดันกระดาษที่ห่อกระถางให้เอียงเข้าไปในกระถางและเริ่มขยับปากแทะเล็มใบพริก ทันใดนั้นหัวขโมยก็ถูกจับพร้อมกับถูกพ่นน้ำเข้าเต็มหน้า มันวิ่งหนีด้วยความตกใจ คราวนี้อาจจะหลาบจำไม่มาแอบกินใบพริกอีก แต่ก็ยังวางใจไม่ได้ พวกเราจึงจัดมาตรการณ์ขั้นเด็ดขาด นั่นคือ ย้ายต้นพริกขึ้นไปวางบนชั้นหนังสือสูงๆ และเพื่อไม่เป็นการหลอกล่อให้ยาสุกระโดดสูงเพื่อชิงต้นพริก พวกเราได้วางเปลือกส้มรอบๆกระถาง เนื่องจากแมวเกลียดกลัวกรดและกลิ่นจากเปลือกส้มมาก(ก็เพิ่งรู้นี่แหละนะ)
จากนี้ไป ต้นพริกคงจะปลอดภัยจากแมวจอมซน และคงจะโตขึ้น ออกดอกให้ผลผลิตแก่เราเร็วๆนี้นะ
" ขอบคุณนะที่ยังอึดและไม่ตายเหมือนต้นอื่นๆ "
